Wat een prachtig traject en het gaat hierna op een andere manier weer door. Na vijftien jaar slaagt Peter van Lier voor zijn vierde (yondan) dan examen. Wederom keihard getraind. Het is net als met kinderen, alle fasen in de groei kennen hun eigen unieke charme. Ze zijn allemaal leuk om mee te maken en hebben allemaal iets interessants voor de ouders. Het dan-graden systeem van de Dutch Aikikai Foundation is voor mij net zo fascinerend als het aikido zelf. Elke dan-graad heeft specifieke kwaliteiten die ontwikkeld moeten worden. Het is net alsof je na iedere passage op een andere manier moet leren lopen. Mijn leraren Marc Jongsten en Wilko Vriesman hebben ons hierbij enorm geholpen. Wat zijn de verschillen? Hoe worden ze zichtbaar bij elke techniek? Welke grondhouding wordt er van je verwacht? Als je erin zit, is het vaak lastig. Maar als je erover heen kunt kijken, is het een geniaal geheel. Bij shodan de noodzakelijke structuur; daarna de zoektocht van het frictieloos leren werken bij nidan. Dan sandan: jouw gewicht doen laten gelden; weinig verplaatsingen en fysiek een zware passage. Bij yondan wordt het gevaarlijk. Daar komen weer nieuwe skills aan te pas. Op de speciale yondan-voorbereidingen komen ze uitgebreid aan de orde. Wilko loodst ons erdoor heen met voor elke dan-graad specifieke werkvormen om het je zo gaandeweg de jaren je eigen te maken. Het is fijn dat Leiden een grote dojo heeft waar je ook goed kunt werken met anderen van hetzelfde niveau. Wij hebben daar geluk mee.

Wekelijks mijn tien kilometer rondje hardlopen en daarbij fitness. Daarnaast heeft Marc Jongsten ons extra tijd gegeven met een speciale groep in de dojo om met elkaar te oefenen. Deze laatste weken extra trainingen op de zaterdagen. Het zwaard, de jo en de tanto. Het zijn oefeningen die je in de reguliere lessen niet zoveel tegenkomt. Heerlijk om met een groepje yondanners aan de slag te mogen gaan. Je bent wel helemaal brak na zo’n training sessie van een paar uur. Veel met Pieter Rood geoefend de laatste weken. Hij was mijn uke gedurende dit examen. Het fijne van Pieter is dat hij echt aanvalt, lekker doorslaat. Dat dwingt je als het ware om op tijd te vertrekken of andere signalen af  te geven om hem in de vertraging te krijgen. Bij yondan moet je iets kunnen uitstralen van: oeiii, die had ik beter maar niet kunnen aanvallen. Mijn leraren hebben de kneepjes van deze laatste technische passage er goed in geprogrammeerd. De moed om prompt te handelen. Het vrij kunnen bewegen en de dingen laten lopen zoals ze moeten lopen. Vrijheid van handelen, ondanks de druk. Dat zijn de yondan elementen. Er waren zes yondan examen kandidaten vandaag in Amsterdam. De yondan passages werden afgenomen door Wilko Vriesman (zesde dan). Vanuit Woerden waren er een hoop aikido collega’s om ons te supporten. Dat was geweldig en heeft mij goed gedaan. Ik mocht zelf als eerste op. Voor ik het wist was ik al bezig. Het examen liep heerlijk en was eigenlijk voorbij voor dat ik het in de gaten had.

De yondan passage  heeft mij heel veel gegeven en gebracht de afgelopen jaren. Ik probeer ook zoveel mogelijk elementen vanuit de betreffende passage in de praktijk toe te passen. Zaken waar je het niet mee eens bent, daar stap je dan op af. Natuurlijk heel spannend, maar de ons getrainde onbevreesdheid daarin levert enorm veel op. De aikidoka zo bekende rust en vooringenomen beslistheid in het handelen, doet veel goed in allerlei situaties. De energie gonsde de laatste weken ook door mijn lijf. Het loslaten van al die energie zonder de ander te beschadigen. Een hele zoektocht de voorbije jaren. Soms veel te wild, dan weer te zacht. Een heel gepuzzel. Het ingewikkelde is dat er geen bepaalde standaard voor is. Dit moet je uit jezelf zien te halen. Jouw eigen normen en waarden in het aikido werk. Het is verfijnen, verfijnen, verfijnen. Wilko zei het prachtig vanmiddag: bij de yondan examen zie je allerlei verschillende persoonlijkheden. Ieder van ons heeft eigen unieke specifieke kenmerken. Het yondan examen is in aikido het laatste technische examen. Nu wordt het zaak om onze eigen autoriteit te vinden. Natuurlijk in aikido maar vanzelfsprekend ook daarbuiten. Een eigen toon van werk en het aikido verder verspreiden. Deze yondan passage heeft de spanwijdte van mijn innerlijk wederom enorm verrijkt met veel ervaringen. Met groot plezier en genoegen zal ik ook deze kennis verder weer delen met wie het dan ook maar wil horen.