Vanuit welke behoefte begint men aan aikido?Vaak krijg je dan terug: zelfvertrouwen, zelfverdediging, innerlijke kracht… De vraag is dan welke behoefte daarachter zit: Wat vertrouw je dan niet in jezelf waaraan je wilt gaan werken? Wat wil je in jezelf verdedigen en waartegen? Wat is die energiebron waarvan jij denkt kracht te krijgen? Deze behoefteprikkel heb je nodig later in je aikido traject. Dit soort zaken heb je namelijk niet in een paar lessen geregeld. Aikido is leren via je lichaam en dat duurt even. Het resultaat is wel dat het blijvend is, net als bijvoorbeeld fietsen, zwemmen of gitaar spelen. Het is een duurzame investering in jezelf. Aikido gaat over het trainen van je innerlijk en in je traject zitten ups en downs. Als jouw behoefteprikkel bewust wordt, weet je het daardoor tijdens de downs ook vol te houden. Mijn ervaring is dat je juist na dit soort ‘dips’ steeds dichter bij de realisatie van die onbewuste prikkel komt.

We hebben een aantal oefeningen gedaan waar we steeds even stil leren staan. Even een moment contact met jezelf leren maken. Een slag naar het hoofd en daarop anticiperen. De klap opvangen, centreren en dan pas teruggeven. Als je gelijk reageert, val je al snel om en krijgt de ander je met gemak uit balans. Je deukt in of je reikt vaak te ver om de ander op te vangen. Daarom trainen wij om eerst even te stoppen, onszelf raadplegen. Daarmee train je feitelijk om de oplossing uit jezelf te halen en niet gelijk te handelen als reactie op de actie van de ander. Niet tegen de bedreigende situatie vechten, maar te leren vertellen wat het met jou doet, hoe het voor jou voelt. En dat teruggeven aan de ander. De kunst is om rustig en ontspannen te blijven. Verdraaid lastig. Als het lukt en je weet te centreren voordat je iets teruggeeft, voel je steeds meer kracht. De mate van vertrouwen die je in je zelf hebt, bepaalt feitelijk de kracht van de overtuiging van je handeling.

In aikido werk je aan een open houding en lichaamstaal. Je traint het gegeven dat je veiligheid ligt in je verdedigingsloosheid. Een vecht- of verdedigende houding roept iets op wat je juist niet wilt aanzetten bij de ander. Het je niet laten verleiden agressief de uitdagende confrontatie aan te gaan, vraagt behoorlijk veel van je. Een van de nieuwkomers vertelde dat hij het zó lastig vond, dat er een gevecht in hemzelf plaatsvond. Het is de kern van aikido en het enige gevecht dat wij voeren: het gevecht in jezelf. Als je dat weet te overwinnen, ga je van binnen naar een diepere laag. Daar ligt vaak een totaal andere oplossing dan je eerste reactie. Zo kom je steeds beter bij die verborgen prikkel. Iedereen trekt datgene aan van buiten wat hij of zij van binnen voelt. Je lokt dus telkens automatisch en onbewust jouw eigen behoefteprikkel naar je toe. Net zo lang tot deze bewust is en jij er actief mee aan de slag gaat om jezelf verder te ontwikkelen, naar weer een volgende laag.