Op 17 februari was het eerste symposium Aikido en Bedrijf georganiseerd door Aikido Nederland. Ik aarzelde om er een artikel over te schrijven. Ik was er namens Aikido in Company en had die dag ook een standje. In principe is dit aikido symposium voor de zakelijke markt wat welbeschouwd niets met het verenigingsleven te maken heeft. Ik werd echter op een ander spoor gebracht door een collega leraar Erwin van der Beek van Tendoryu aikido. Ik besefte later pas dat dit seminar onmogelijk was geweest zonder het verenigingsleven. Het is eigenlijk ook een kroon op het werk van de eerste lichting aikidoka’s die het aikido in Nederland hebben gebracht tot wat het nu is. De poging om een gemeenschappelijke stap te maken voor professionalisering naar het bedrijfsleven is de bevestiging van hun succes. August Dragt opende het symposium met een dankwoord aan Wilko Vriesman als inspirator om deze bijeenkomst te organiseren. Het is nogal een stap om te nemen: in elkaars keuken kijken als potentiele concurrenten. Althans, zo denken de meesten. Uitgangspunt is natuurlijk dat we veel van elkaar kunnen leren en samen sterker staan naar de zakelijke markt.

De eerste spreker was Bjorn Aris. Een begenadigd spreker die in een paar tellen de hele zaal in zijn zak had. Bjorn bestudeerd al vijfentwintig jaar oosterse gevechtskunsten en zenfilosofie. Hij behoort tot de Europese top drie als beoefenaar van de Japanse zwaardkunst iaido. Is trainer coach voor het bedrijfsleven. Hij neemt ons in een vogelvlucht mee door zijn leven en hoe hij tot het iaido is gekomen. Gelardeerd met prachtige beeldende verhalen en een gezonde dosis humor. Iemand die snel van geest is en graag het publiek betrekt bij zijn performance. Erwin wordt onder andere een paar keer uitgenodigd als figurant. Als laatste sluit hij af met een vijftal kata’s van het zwaard. Zeer indrukwekkend en beheerst demonstreert hij zijn kunst. Dan volgt een caroussel van vier aikido workshops: Wilko Vriesman, Marc Jongsten, Piet Lagerwaard en August Dragt. Het is bewonderenswaardig dat deze senior aikidoka’s met ieder meer dan 20 jaar aikido ervaring, hun kennis en kunde willen delen met de andere genodigden.

Duidelijk wordt gemaakt in de workshops dat aikido meer is dan alleen een technisch kunstje in het bedrijfsleven. Het gaat om het zoeken van de overdracht naar de onderliggende aikido principes. In de pauze merkt iemand van mijn groepje op dat de principes eigenlijk wel vanuit elke vorm overgedragen kunnen worden, dansen of zo. Daar had ik een aanvulling op. Ik gaf aan dat iedereen alles kan onder normale omstandigheden, maar dat dit dan pas verandert als er een vorm van druk bij komt kijken. Dan wordt zichtbaar hoe stressbestendig het werkelijk is. En daar onderscheidt aikido, door de rol van de uke, zich in mijn mening van die andere vormen. Aikidoka’s leven de principes die ze trainen, hebben ze innerlijk ervaren en weten ze te herkennen en te benoemen. Aikido biedt zo feitelijk de gelegenheid om een alternatieve belevingservaring op te doen. Voelen wat het is om tijdens een reorganisatie in de weerstand te blijven (dat doet pijn). Je kunt ook ervaren hoe het is om mee te bewegen, dat geeft nieuwe energie, stroming, nieuwe kansen. Zo’n aikido principe op een somatische manier ervaren, kan grote en dankbare inzichten geven. Mijn vermoeden is dat dit de eerste is van een reeks symposia die steeds meer mensen zal gaan trekken. Dit is pas het begin.